هجینگ یا هج کردن چیست؟ همه چیز درباره Hedging

تغییر قیمت‌ در بازارهای مالی می‌تواند سود یک معامله را در مدت کوتاهی به زیان تبدیل کند. به همین دلیل بسیاری از معامله‌گران به دنبال راهی هستند که اثر نوسان‌های ناگهانی را کاهش دهند. هجینگ روشی است که برای مدیریت این ریسک به کار می‌رود و با باز کردن موقعیتی در جهت مخالف معامله اصلی انجام می‌شود. در ادامه این مقاله با فراز همراه باشید تا به آموزش جامع هجینگ و هر آنچه باید در مورد آن بدانید بپردازیم.

مفهوم هجینگ

هجینگ (Hedging) راهی برای کاهش اثر نوسان قیمت‌ها در بازارهای مالی است. در این روش، معامله‌گر در کنار موقعیت اصلی خود یک موقعیت دیگر باز می‌کند که در جهت مخالف قرار دارد. اگر معامله اول با ضرر مواجه شود، موقعیت دوم که برعکس آن است می‌تواند بخشی از زیان را جبران کند. 

هجینگ بیشتر یکی از روش‌های مدیریت ریسک است و راه کسب سود محسوب نمی‌شود. در واقع هج کردن قرار نیست شما را ثروتمندتر کند، بلکه قرار است مانع فقیرتر شدن شما در روزهای طوفانی بازار شود.

برای درک بهتر به مثال زیر دقت کنید:

تصور کنید آقای رضوی یک کشاورز گندم است و اکنون در فصل کاشت قرار دارد. او نگران است که موقع برداشت محصول (مثلا ۶ ماه دیگر)، قیمت گندم در بازار به دلیل عرضه زیاد، کاهش پیدا کند و او نتواند هزینه‌هایش را پوشش دهد.

از طرف دیگر، خانم نیکو صاحب یک کارخانه بزرگ نان است. او نگران است که ۶ ماه دیگر قیمت گندم بالا برود و هزینه‌های تولید نان برایش خیلی سنگین شود.

راهکار هجینگ:
این دو نفر با هم قراردادی می‌بندند (قرارداد آتی یا فیوچرز) که طبق آن، آقای رضوی متعهد می‌شود ۶ ماه دیگر هر کیلو گندم را به قیمت مشخصی (مثلا ۱۰ هزار تومان) به خانم نیکو بفروشد.

چه اتفاقی می‌افتد؟

۱. اگر قیمت گندم به ۷ هزار تومان سقوط کند: آقای رضوی خوشحال است! چون ریسک خود را هج کرده و می‌تواند محصولش را همان ۱۰ هزار تومان بفروشد.

۲. اگر قیمت گندم به ۱۵ هزار تومان صعود کند: خانم نیکو خوشحال است! چون او ریسک افزایش قیمت را هج کرده و گندم را ارزان‌تر از بازار می‌خرد.

در واقع هر دو طرف با این کار، عدم قطعیت را از بین بردند. آن‌ها ممکن است سود کلانی را که از نوسانات قیمت به دست می‌آمد از دست داده باشند، اما در عوض خیالشان راحت است که کسب‌وکارشان به دلیل تغییرات ناگهانی بازار نابود نمی‌شود.

چرا هجینگ اهمیت دارد؟

هجینگ یک روش دفاعی در اقتصاد و بازارهای مالی است تا اثر حرکت‌های نامطلوب قیمت را کاهش دهد و معامله‌گر بتواند موقعیت‌های خود را با ریسک کنترل‌شده‌تری مدیریت کند. در ادامه به برخی از رایج‌ترین دلایل استفاده از استراتژی هجینگ می‌پردازیم:

• کاهش اثر نوسان‌های شدید بازار
• محافظت از سودهای قبلی هنگام نوسانات قیمت
• ایمن‌سازی موقعیت‌ها در زمان انتشار اخبار و رویدادهای حساس
• مهار ریسک ناشی از تغییر نرخ ارز، بهره یا قیمت کالاها

هجینگ در معاملات (ترید) به چه معناست؟

در بحث معاملات، معنی هجینگ این است که شخص در کنار معامله اصلی خود، یک معامله دیگر با اثر متفاوت یا مخالف باز کند تا ریسک برگشت قیمت محدود شود. به بیان ساده، ساختار معاملات طوری تنظیم می‌شود که اگر بازار در جهت نامطلوب حرکت کرد، زیان معامله اصلی تا حدی جبران شود.

مثلا فرض کنید فردی سهام یک شرکت را با دید بلند مدت نگهداری می‌کند؛ اما طبق تحلیل تکنیکال خود پیش بینی کرده است که قیمت سهم در کوتاه‌ مدت ریزش داشته باشد. بدین ترتیب با کمک استراتژی هجینگ معامله‌گر می‌تواند یک موقعیت معاملاتی مخالف (پوزیشن شورت) روی همان سهم باز کند تا در صورت افت قیمت، سود بگیرد. اگر قیمت کاهش پیدا کند، سود موقعیت دوم بخشی از زیان موقعیت اول را جبران می‌کند. با این حال، اگر قیمت افزایش یابد معامله اصلی سودآور خواهد بود؛ هرچند ممکن است موقعیت هج زیان ایجاد کند.

هجینگ در ترید یعنی: «تبدیل یک ریسک بزرگ و غیرقابل پیش‌بینی، به یک هزینه کوچک و مشخص.»

چه کسانی از استراتژی هجینگ استفاده می کنند؟

افراد و سازمان‌های مختلف، با اهداف متفاوت از هجینگ و کاربرد آن استفاده می‌کنند تا اثر نوسان قیمت‌ها بر سرمایه یا فعالیت اقتصادی خود را کاهش دهند. توجه داشته باشید که نوع استفاده از هجینگ معمولا به میزان سرمایه، بازه زمانی سرمایه‌گذاری و نوع دارایی بستگی دارد. 

افرادی که از این استراتژی استفاده می‌کنند، معمولا در یکی از دسته‌های زیر قرار می‌گیرند:

• معامله‌گران بازارهای مالی: محدود کردن زیان احتمالی در معاملات کوتاه‌ مدت.
• سرمایه‌گذاران بلند مدت: کاهش اثر افت‌های موقتی بازار روی سبد سرمایه‌گذاری.
•  شرکت‌های بین‌المللی: مدیریت تغییرات نرخ ارز در پرداخت‌ها و دریافت‌ها.
• تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان کالاها: کنترل اثر تغییر قیمت مواد اولیه مانند نفت، گندم یا فلزات.
• موسسات مالی و صندوق‌های سرمایه‌گذاری: مدیریت ریسک پرتفوی‌های بزرگ و متنوع.

مدل‌های مختلف هجینگ در بازارهای مالی

هجینگ و کاربرد آن در بازارهای مالی بسته به ابزار مورد استفاده شکل‌های متفاوتی دارد. هر مدل میزان دقت، هزینه و انعطاف مخصوص به خود را دارد و با توجه به دارایی اصلی، افق زمانی و هدف پوشش انتخاب می‌شود. در ادامه بررسی می‌کنیم رایج‌ترین شیوه‌های اجرای هجینگ چیست.

هجینگ با قراردادهای مابه‌تفاوت (CFD)

در قراردادهای مابه‌تفاوت، معامله‌گر می‌تواند روی بالا یا پایین رفتن قیمت دارایی معامله کند؛ بدون اینکه مالک آن باشد. بدین ترتیب کسی که یک دارایی را خریداری کرده است، می‌تواند در CFD همان دارایی موقعیت معکوس بگیرد تا نوسان کوتاه‌ مدت را خنثی کند. 

مثلا فردی که نگران افت قیمت دارایی خود طی یک هفته است، می‌تواند در CFD آن دارایی موقعیت فروش باز کند تا زیان احتمالی با سود قرارداد ما‌به‌تفاوت جبران شود.

هجینگ با قراردادهای آتی

قرارداد آتی توافقی است که در آن دو طرف از الان روی قیمت و زمان انجام معامله در آینده به تفاهم می‌رسند. کسب‌وکارها با کمک این قرارداد می‌توانند پیش از وقوع نوسان، قیمت خرید یا فروش دارایی خود را مشخص کنند و برنامه‌ریزی مالی بهتری داشته باشند. 

تولیدکننده‌ای که می‌داند چند ماه دیگر محصولش وارد بازار می‌شود، می‌تواند همین امروز با فروش آتی، ریسک افت احتمالی قیمت را کاهش دهد. این راه هجینگ زمانی کاربردی است که هزینه‌ها یا درآمد شرکت به قیمت کالاهایی وابسته باشد که دائم در نوسان هستند.

هجینگ با اختیار معامله

در این نوع مفهوم هجینگ، فرد با پرداخت مبلغی مشخص حق فروش یا خرید دارایی را در قیمتی معین به‌دست می‌آورد. اگر بازار برخلاف انتظار حرکت کند، زیان تا حدی جبران می‌شود، اما اگر شرایط مطلوب باشد، معامله‌گر همچنان از سود آن بهره‌مند می‌شود.

فردی که پیش بینی می‌کند قیمت سهامش کاهش پیدا کند، می‌تواند اختیار فروش بخرد تا در صورت ریزش بازار، زیان او جبران شود و اگر قیمت بالا رفت، تنها هزینه خرید اختیار را پرداخت کرده باشد. این روش شبیه بیمه‌ برای دارایی‌ها عمل می‌کند.

هجینگ از طریق تنوع‌بخشی

تنوع‌بخشی در پرتفوی نوعی پوشش غیرمستقیم ریسک است. وقتی دارایی‌ها در صنایع مختلف یا بازارهای متفاوت پخش شوند، کاهش ارزش یک گروه اثر محدودی بر کل سبد خواهد داشت. این رویکرد ساده اما موثر است و پایه‌ای‌ترین شکل کنترل ریسک در سرمایه‌گذاری محسوب می‌شود.

هجینگ بر اساس همبستگی

در این مورد، از دارایی یا بازاری استفاده می‌شود که رفتار قیمتی آن با دارایی اصلی شخص رابطه مثبت یا منفی مشخصی دارد. همچنین، هجینگ بر اساس همبستگی زمانی کاربرد دارد که پوشش مستقیم وجود ندارد یا هزینه آن زیاد است، اما یک دارایی دیگر می‌تواند بخشی از نوسان را خنثی کند. 

برای مثال، سرمایه‌گذاری که همبستگی بین بیت کوین و طلا را می‌داند، برای کاهش ریسک کلی بازار، پوزیشن هجینگ خود را بر اساس رابطه این دو تنظیم می‌کند.

مزایا و فواید استفاده از هجینگ

هجینگ و کاربرد آن در این است که سرمایه‌گذار بتواند اثر نوسان‌های ناخواسته را کنترل کند و ثبات بیشتری در عملکرد مالی به‌دست آورد. همچنین هجینگ بستری برای ادامه‌دادن برنامه‌های بلند مدت بدون فشار ناشی از تغییرات شدید بازار را فراهم می‌کند. 

مزیت	توضیح
کاهش ریسک مستقیم	با ایجاد یک موقعیت جبرانی، بخشی از زیان احتمالی دارایی اصلی خنثی می‌شود و اثر نوسان کمتر به پرتفوی منتقل می‌شود.
محافظت از سودهای به‌دست‌آمده	اگر دارایی رشد کرده باشد، می‌توان با یک موقعیت هجینگ سود انباشته را تا حدی پایدار کرد و بدون اضطراب کاهش قیمت، موقعیت را نگه داشت.
افزایش آرامش ذهنی	وقتی زیان احتمالی محدود شده باشد، انعطاف‌پذیری و آرامش سرمایه‌گذار بیشتر می‌شود و تصمیم‌های هیجانی کمتر می‌شود.
صرفه‌جویی در زمان و تمرکز	داشتن چند پوشش موثر، نیاز به رصد مداوم بازار را کم و تصمیم‌گیری را آرام‌تر و کارآمدتر می‌سازد.
کمک به مدیریت زیان در حرکت‌های نامطلوب بازار	اگر قیمت‌ها برخلاف انتظار حرکت کنند، زیان احتمالی با سود موقعیت هجینگ تعدیل می‌شود.
امکان نگهداری موقعیت‌های بلند مدت	سرمایه‌گذار با هجینگ قادر است بدون فروش عجولانه دارایی‌های مهم، نوسان‌های کوتاه‌ مدت را تحمل کند.
متعادل‌کردن نوسان پرتفوی	هجینگ‌های مناسب می‌توانند دامنه نوسان کل سبد را کاهش دهند و مسیر بازدهی را هموارتر کنند.

هدجینگ در بازار ارزهای دیجیتال چگونه عمل می‌کند؟

معامله‌گران بازار رمز ارزها از راه‌هایی مانند آپشن، فیوچرز، پرپچوال‌ یا حتی فروش استقراضی می‌توانند ارزش پرتفوی خود را در برابر حرکت‌های پیش‌بینی‌نشده بازار محافظت کنند. در ادامه روش‌های هجینگ در ارز دیجیتال را بررسی می‌کنیم.

قراردادهای آتی

در قراردادهای آتی صرافی‌ها، طرفین توافق می‌کنند رمز ارز را در تاریخی مشخص با قیمت از پیش تعیین‌شده معامله کنند. کسی که نگران کاهش قیمت بیت کوین است، یک موقعیت فروش در قرارداد آتی باز می‌کند تا سود احتمالی ریزش قیمت، افت ارزش BTC را جبران کند. 

قراردادهای پرپچوال یا دائمی

قراردادهای دائمی مشابه قراردادهای آتی هستند؛ اما تاریخ سررسید ندارند، به همین دلیل معامله‌گر می‌تواند موقعیت خود را تا هر زمان که مارجین کافی دارد باز نگه دارد. نرخ تامین مالی در این قراردادها نقش مهمی دارد و گاهی باعث هزینه بیشتر می‌شود. همچنین، استفاده از اهرم بالا در این قراردادها خطر لیکویید شدن را افزایش می‌دهد و نیاز به کنترل دقیق دارد.

فروش استقراضی 

در فروش استقراضی که نمونه آن شورت گرفتن (Short) است، معامله‌گر رمز ارزی را قرض می‌گیرد و همان لحظه در بازار می‌فروشد؛ سپس تلاش می‌کند در قیمت پایین‌تر آن را بازخرید کرده و پس بدهد. این روش برای زمانی مناسب است که فرد احتمال می‌دهد قیمت کاهش یابد؛ اما نمی‌خواهد دارایی‌های بلند مدت خود را بفروشد. 

نگهداری استیبل‌ کوین

یکی از ساده‌ترین روش‌های هجینگ در کریپتو، تبدیل بخشی از پرتفوی به استیبل‌ کوین‌هایی مانند تتر (USDT) یا یواس‌دی‌سی (USDC) است تا ارزش دلاری سرمایه در دوره‌های ریزش بازار کمتر نوسان کند. این کار ریسک افت کوتاه‌ مدت قیمت‌ها را کاهش می‌دهد و نقدینگی آماده برای خرید در قیمت‌های پایین‌تر فراهم می‌کند؛ اما در صورت رشد سریع بازار هم ممکن است بخشی از سود بالقوه از دست برود و ریسک‌های مرتبط با خود استیبل‌ کوین هم باید در نظر گرفته شود.

ربات‌های معاملاتی

ربات‌های معاملاتی در اکسپرت هجینگ می‌توانند روند قیمت را لحظه‌به‌لحظه بررسی کنند و هنگام شروع حرکت‌های نزولی، موقعیت دفاعی باز کنند. ربات‌های ترید ارز دیجیتال برای سرمایه‌گذارانی مناسب است که زمان کافی برای رصد بازار ندارند و می‌خواهند واکنشی سریع‌تر از معامله دستی داشته باشند. البته تنظیمات نادرست یا شرایط غیرعادی بازار ممکن است باعث ایجاد موقعیت‌های نامطلوب شود و باید با احتیاط از آن استفاده کرد.

هدجینگ در بازار فارکس به چه صورت است؟

هجینگ در بازار فارکس روشی برای خنثی‌سازی اثر نوسان‌های نامطلوب نرخ ارز است. یعنی معامله‌گر با روش‌هایی مانند اختیار معامله یا قراردادهای آتی، بخشی از ریسک مربوط به معاملات فعلی یا آتی خود را مهار می‌کند.

شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران زمانی سراغ هجینگ در فارکس می‌روند که جریان مالی آن‌ها به ارز خارجی وابسته باشد. مانند زمانی که یک شرکت ژاپنی برای فروش دلاری کالاهای خود یک اختیار معامله خریداری می‌کند تا در صورت تضعیف دلار، بخشی از زیان احتمالی جبران شود. 

معامله‌گران خرد نیز از همین منطق استفاده می‌کنند. برای مثال فردی که نگران افت ارزش دلار آمریکا در برابر دلار سنگاپور است، یک موقعیت خرید روی SGD/USD باز می‌کند تا اگر دلار ضعیف شد، سود این معامله از افت ارزش دارایی اصلی جلوگیری کند.

معاملات جفت ارزها در بازار فارکس چگونه انجام می‌شود؟

در معاملات جفت‌ ارز، هر موقعیت خرید یا فروش در واقع فرد را در معرض نوسان هم‌زمان دو ارز قرار می‌دهد و همین ساختار زمینه اصلی استفاده از هجینگ را ایجاد می‌کند. معامله‌گر با انتخاب جفت‌ ارزهای مرتبط، می‌تواند نوسان یک ارز را با حرکت ارز دیگر متعادل کند. مثلا اگر روی EUR/USD خرید دارد و از تضعیف یورو نگران است، می‌تواند روی جفت‌ ارزی مثل GBP/USD فروش بگیرد تا اثر حرکت دلار در هر دو جفت بخشی از ریسک را خنثی کند. حتی گاهی خود همان جفت‌ ارز برای پوشش استفاده می‌شود؛ مانند باز کردن موقعیت مخالف روی همان نماد که برای مهار نوسان کوتاه‌ مدت استفاده می‌شود. 

روش‌های انجام هجینگ در فارکس

معامله‌گران برای کاهش اثر نوسان‌های ناگهانی نرخ ارز در بازار فارکس، از روش‌های مختلف هجینگ استفاده می‌کنند. انتخاب نوع هجینگ در فارکس به هدف معامله‌گر، میزان ریسک‌پذیری و شرایط بازار بستگی دارد که در ادامه آن‌ها را معرفی میکنیم.

روش ساده یا پوشش کامل (Perfect Hedge)

در این روش، معامله‌گر یک موقعیت مخالف با موقعیت فعلی خود روی همان جفت‌ ارز باز می‌کند. مثلا اگر روی EUR/USD خرید دارد، یک فروش هم با همان حجم باز می‌کند. این کار باعث می‌شود نوسان‌های کوتاه‌ مدت اثر مستقیم روی موجودی نداشته باشند و معامله‌گر بتواند بدون بستن موقعیت اصلی منتظر آرام‌شدن بازار بماند. با اینکه این روش تعادل نسبی ایجاد می‌کند، باید هزینه‌هایی مانند کارمزد، اختلاف قیمت و نگه‌داری شبانه موقعیت را نیز در نظر گرفت.

هجینگ با چند جفت‌ ارز

در این روش، معامله‌گر از دو جفت‌ ارز دارای رابطه قیمتی نزدیک استفاده می‌کند. مانند EUR/USD و GBP/USD که معمولا رفتار مشابهی دارند. فرد روی یکی از آن‌ها موقعیت خرید و روی دیگری موقعیت فروش باز می‌کند تا اثر حرکات دلار در هر دو جفت‌ ارز کم شود. این روش ظرفیت سوددهی دارد، چون ممکن است یکی از موقعیت‌ها بهتر عمل کند و نهایتا به نفع معامله‌گر باشد. 

هجینگ ناقص یا استفاده از اختیار معامله

در این شیوه، معامله‌گر یک موقعیت اصلی در بازار دارد و برای کاهش ریسک، یک اختیار معامله در مسیر مخالف نیز باز می‌کند. مثلا اگر روی AUD/USD خرید دارد و پیش بینی می‌کند بازار افت داشته باشد، یک اختیار فروش با نرخ و تاریخ مشخص انتخاب می‌کند. در صورت سقوط قیمت، اختیار فروش بخش مهمی از زیان موقعیت اصلی را خنثی می‌کند؛ اگر هم بازار رشد کند، تنها هزینه معامله همان مبلغی است که برای خرید اختیار پرداخت شده است.

انواع استراتژی هجینگ

هجینگ شکل‌های مختلفی دارد و بسته به نوع ریسک و ساختار فعالیت، به روش‌های متفاوتی انجام می‌شود. گاهی شرکت‌ها از ابزارهای مالی استفاده می‌کنند و گاهی ساختار فعالیت خود را طوری تنظیم می‌نمایند که اثر نوسان‌ها کاهش یابد. در ادامه با انواع استراتژی هجینگ بیشتر آشنا می‌شویم.

هجینگ مالی

این روش زمانی مطرح می‌شود که یک فرد یا شرکت بخواهد در برابر تغییرات قیمت، نرخ ارز، نرخ بهره یا بهای کالاها از سرمایه خود محافظت کند. در هجینگ مالی از روش‌های متنوعی مانند قرارداد آتی، اختیار معامله، سوآپ و قراردادهای مشابه استفاده می‌شود تا اگر بازار برخلاف انتظار حرکت کرد، بخشی از زیان جبران شود.

البته باید توجه داشته باشید که هجینگ مالی هزینه‌هایی مانند کارمزد یا خرید قرارداد را هم به‌همراه دارد.

فرض کنید یک شرکت ایرانی قرار است سه ماه دیگر مواد اولیه خود را با دلار بخرد و نگران است که نرخ ارز تا آن زمان بالا برود. برای کاهش این ریسک می‌تواند:

• از قرارداد آتی استفاده کند و قیمت دلار سه ماه آینده را از همین امروز معلوم کند.
• اختیار خرید بگیرد تا اگر دلار گران شد بتواند آن را با قیمت از پیش تعیین‌شده بخرد و اگر ارزان شد سراغ بازار آزاد برود.
• از سوآپ ارزی کمک بگیرد تا نرخ ارز پرداخت‌های آینده‌اش را با طرف مقابل مشخص کند.

هجینگ عملیاتی

در این روش، شرکت‌ها ساختار تولید یا تامین را طوری طراحی می‌کنند که به یک منبع یا بازار خاص وابسته نباشند. مثلا یک کارخانه با چند تامین‌کننده در کشور مختلف همکاری می‌کند تا در صورت بروز مشکل در یک بازار، فعالیتش متوقف نشود. 

برای نمونه، یک شرکت تولیدکننده لوازم خانگی را در نظر بگیرید که بخشی از قطعات خود را از یک کشور آسیایی و بخشی دیگر را از اروپا تهیه می‌کند. اگر در یکی از این مسیرها اختلالی ایجاد شود، کل فعالیت شرکت متوقف نمی‌شود. بررسی هجینگ در این مورد، شاید تمام ریسک را حذف نکند؛ اما شدت اثر آن را کاهش می‌دهد. 

هجینگ طبیعی

معنی هجینگ به همراه پوشش ریسک طبیعی، زمانی اتفاق می‌افتد که جریان درآمد و هزینه به‌صورت طبیعی بخشی از ریسک را خنثی کنند. 

مثلا، شرکتی را در نظر بگیرید که بخش مهمی از درآمدش دلاری است و در همان حال، بخشی از هزینه‌هایش هم با دلار پرداخت می‌شود. اگر نرخ دلار بالا برود، هزینه‌ها بیشتر می‌شود، اما از آن طرف درآمد دلاری هم رشد می‌کند. برعکس، اگر نرخ ارز پایین بیاید، کاهش درآمد تا حدی با افت هزینه‌ها همراه می‌شود.

این روش در تجارت بین‌الملل، شرکت‌های صادراتی و کسب‌وکارهایی که با چند ارز کار می‌کنند، کاربرد زیادی دارد.

کراس هجینگ

وقتی برای یک دارایی خاص ابزار پوشش مستقیم وجود نداشته باشد، از دارایی مشابهی استفاده می‌شود که رفتار قیمتی نزدیکی به آن دارد. به بیان ساده، فرد یا شرکت ناچار است به‌جای پوشش دقیق، از یک پوشش تقریبی استفاده کند. 

برای مثال، تولیدکننده‌ای که با فلز خاصی کار می‌کند ممکن است برای هجینگ از قرارداد آتی فلز مشابه استفاده کند.

هجینگ مستقیم

هجینگ مستقیم، ساده‌ترین و دقیق‌ترین نوع پوشش ریسک است و زمانی انجام می‌شود که موقعیت فعلی یک دارایی، با ابزاری پوشش داده شود که مستقیما به همان دارایی وابسته است. 

اگر فردی سهام یک شرکت را دارد و نگران افت کوتاه‌ مدت قیمت آن است، می‌تواند از ابزارهایی مثل قرارداد آتی یا اختیار معامله همان سهم استفاده کند. البته هزینه اجرا، کارمزد یا نبود ابزار مناسب ممکن است استفاده از این نوع هجینگ را محدود کند.

هج فاندها روی چه دارایی‌هایی سرمایه‌گذاری می‌کنند؟

هج‌ فاندها سرمایه خود را بین چند بازار مختلف پخش می‌کنند تا فرصت سودآوری در بخش‌های گوناگون بازار را داشته باشند و در عین حال ریسک سرمایه‌گذاری را میان چند دارایی تقسیم کنند. مهم‌ترین دارایی‌هایی که هج‌فاندها روی آن‌ها سرمایه‌گذاری می‌کنندبه شرح زیر هستند:

• سهام: خرید سهام شرکت‌هایی که قیمت آن‌ها پایین‌تر از ارزش واقعی‌شان دیده می‌شود و فروش سهامی که بیش‌ازحد رشد کرده‌اند.
• اوراق قرضه: سرمایه‌گذاری روی اوراق دولتی یا دارایی‌هایی که از تغییر نرخ بهره و شرایط اقتصادی تاثیر می‌گیرند.
• مشتقات: استفاده از ابزارهایی مثل اختیار معامله، قرارداد آتی و سوآپ برای کنترل ریسک یا گرفتن موقعیت‌های خاص در بازار.
• کالاها: معامله دارایی‌هایی مثل نفت، گاز، طلا، فلزات و محصولات کشاورزی.
• ارزها: خرید و فروش ارزهای مختلف در بازار فارکس برای استفاده از تغییرات نرخ ارز.
• املاک و دارایی‌های جایگزین: سرمایه‌گذاری در پروژه‌های ملکی یا دارایی‌هایی که خارج از بازارهای معمول قرار می‌گیرند.

سخن پایانی

کسی که با ارز، سهام، کالا، قراردادهای مشتقه یا حتی دارایی‌های دیجیتال سروکار دارد، دیر یا زود با این پرسش روبه‌رو می‌شود که اگر بازار برخلاف انتظار حرکت کرد، چه چیزی از سرمایه او محافظت می‌کند. پاسخ این پرسش در انتخاب درست ابزار هجینگ، شناخت نوع ریسک و طراحی یک پوشش متناسب نهفته است. به همین دلیل، هجینگ بخشی از نگاه حرفه‌ای به بازار و شیوه‌ای برای دوام آوردن حین نوسانات است.

سوالات متداول