تئوری داو چیست؟ شش اصل نظریه داو و کاربرد آن در تحلیل تکنیکال

آموزش تحلیل تکنیکال
تئوری داو و شش اصل نظریه داو در تحلیل تکنیکال با سقف‌ها و کف‌های بالاتر

بسیاری از معامله‌گران تازه‌کار، اصلاح‌های کوتاه بازار را با پایان روند اشتباه می‌گیرند و زودهنگام از معامله خارج می‌شوند یا خلاف جهت بازار وارد آن می‌شوند. تئوری داو برای حل همین مسئله شکل گرفت. جهت بازار را از ترتیب سقف‌ها و کف‌ها بخوانید و تا زمانی که شواهد قطعی بازگشت دیده نشده، روند را ادامه‌دار فرض کنید. شش اصل این نظریه بیش از یک قرن پیش در صفحات روزنامه‌ی وال استریت ژورنال پایه‌گذاری شد و هنوز در سهام، فارکس و کریپتو کاربرد دارد. ارزش واقعی آن زمانی روشن می‌شود که این اصول به توالی مشخصی برای تشخیص سیگنال خرید و فروش و انتخاب حد ضرر تبدیل شوند.

تئوری داو چیست؟

تئوری داو (Dow Theory) چارچوبی برای شناسایی روند اصلی بازار است که جهت حرکت را از رفتار قیمت، یعنی ترتیب سقف‌ها و کف‌ها، تشخیص می‌دهد و اعتبار آن را با هم‌جهتی شاخص‌ها و افزایش حجم معاملات تایید می‌کند. طبق این دیدگاه، بازار بی‌نظم حرکت نمی‌کند و حرکات آن در قالب روندهایی با ساختار قابل شناسایی شکل می‌گیرد. بیشتر مفاهیم پایه‌ی تحلیل تکنیکال مدرن، از تعریف روند صعودی و نزولی گرفته تا سطوح حمایت و مقاومت، ریشه در همین نظریه دارند. به همین دلیل یادگیری آن معمولا نخستین گام پس از آشنایی با نمودار قیمت است و بدون فهم آن، ابزارهای پیشرفته‌تر بخش زیادی از معنای خود را از دست می‌دهند.

تاریخچه و بنیان‌گذاران تئوری داو

چارلز داو، روزنامه‌نگار آمریکایی، به همراه ادوارد جونز شرکت داو جونز را بنیان گذاشت و روزنامه‌ی وال استریت ژورنال را منتشر کرد. داو برای سنجش وضعیت کلی بازار، میانگین قیمت گروهی از سهام بزرگ را محاسبه می‌کرد و همین ایده بعدها به شاخص داو جونز تبدیل شد. در برخی منابع، سال ۱۸۹۶ زمان محاسبه‌ی میانگین صنعتی ذکر شده است، هرچند منابع در این تاریخ یکسان نیستند.

در برخی منابع، سال‌های حیات داو ۱۸۵۱ تا ۱۹۰۲ آمده است. او در سال ۱۹۰۲ درگذشت و نظریه‌ی خود را هرگز به‌صورت کامل و منسجم منتشر نکرد. دیدگاه‌های او در سرمقاله‌های روزنامه پراکنده بود تا اینکه ویلیام همیلتون این دیدگاه‌ها را در همان روزنامه بسط داد.

در نهایت رابرت ریا در سال ۱۹۳۲ نوشته‌های داو و همیلتون را جمع‌آوری کرد و در قالب کتابی با عنوان نظریه داو منتشر کرد. به این ترتیب، تئوری داو قدمتی بیش از ۱۰۰ سال دارد و نسل‌های بعدی تحلیل‌گران آن را بارها بازبینی و تکمیل کرده‌اند.

بررسی ۶ اصل اساسی تئوری داو

تئوری داو بر شش اصل بنا شده که هرکدام بخشی از رفتار بازار را توضیح می‌دهد و در کنار هم، روشی منسجم برای خواندن روند می‌سازند. پیش از بررسی جزئیات، نقشه‌ی کلی اصول تئوری داو را ببینید:

  1. قیمت همه‌ی اطلاعات و اخبار را در خود منعکس می‌کند.
  2. بازار سه نوع روند اولیه، ثانویه و جزئی دارد.
  3. هر روند اصلی سه فاز دارد.
  4. شاخص‌ها باید یکدیگر را تایید کنند.
  5. حجم معاملات باید روند را تایید کند.
  6. روند تا زمان صدور سیگنال بازگشتی قطعی ادامه دارد.

اصل اول: انعکاس تمامی اطلاعات و اخبار در قیمت‌ها

طبق اصل اول، قیمت هر دارایی تمام اطلاعات در دسترس را در خود جذب کرده است؛ از گزارش‌های مالی و اخبار اقتصادی تا انتظارات معامله‌گران و احساسات جمعی بازار. این اصل بر همان منطقی تکیه دارد که بعدها با نام فرضیه بازار کارا شناخته شد. پیام عملی آن روشن است. اگر همه‌چیز در قیمت دیده می‌شود، مطالعه‌ی خود قیمت کافی است.

به همین دلیل تحلیل تکنیکال و روش‌هایی مثل پرایس اکشن، به‌جای دنبال‌کردن تک‌تک اخبار، روی حرکت قیمت و واکنش آن به سطوح مختلف تمرکز می‌کنند. در عمل، معامله‌گر به‌جای پرسیدن اینکه خبر خوب است یا بد، می‌پرسد قیمت به این خبر چگونه واکنش نشان داده است.

البته این اصل محدودیت مشخصی دارد. رویدادهای کاملا غیرمنتظره، مانند بلایای طبیعی یا شوک‌های ناگهانی سیاسی، پیش از وقوع در قیمت لحاظ نشده‌اند و بازار فقط پس از وقوع به آن‌ها واکنش نشان می‌دهد.

اصل دوم: انواع سه‌گانه روند در بازار

سه نوع روند اولیه، ثانویه و جزئی و رابطه آن‌ها با روند اصلی در تئوری داو

اصل دوم می‌گوید بازار هم‌زمان سه نوع روند دارد که در یکدیگر تنیده‌اند. روند اولیه جهت کلی بازار را تعیین می‌کند و در برخی منابع، مدت آن یک سال یا بیشتر ذکر شده است. روند ثانویه حرکت اصلاحی خلاف جهت روند اولیه است و روند جزئی نوسانات کوتاه‌مدتی است که بیشتر نویز بازار به شمار می‌رود.

نوع روندنقشرفتار نسبت به روند اصلی
اولیهتعیین جهت کلی بازار (صعودی یا نزولی)خود روند اصلی است
ثانویهاصلاح و تخلیه‌ی بخشی از حرکت قبلیخلاف جهت روند اصلی حرکت می‌کند
جزئینوسانات کوتاه درون روند ثانویهجهت ثابتی ندارد و ارزش تحلیلی کمی دارد

داو این ساختار را به جزر و مد دریا تشبیه می‌کرد. روند اولیه همان مد است، روند ثانویه موج‌ها و روند جزئی چین‌های کوچک روی سطح آب. برای کاربرد عملی این اصل، ابتدا باید جهت روند صعودی یا نزولی در نمودار را درست تشخیص دهید تا اصلاح ثانویه را با تغییر روند اولیه اشتباه نگیرید.

اصل سوم: فازهای سه‌گانه روندهای اصلی

مقایسه فازهای سه‌گانه بازار صعودی و نزولی در روند اصلی طبق تئوری داو

طبق اصل سوم، هر روند اصلی در سه فاز شکل می‌گیرد و رفتار پول هوشمند (سرمایه‌گذاران آگاه و بزرگ) و سرمایه‌گذاران خرد در هر فاز با هم فرق دارد. فازهای بازار صعودی و نزولی قرینه‌ی یکدیگرند:

ترتیببازار صعودیبازار نزولی
فاز اولانباشت: پول هوشمند در قیمت‌های پایین و با حجم معاملات کم، بی‌سروصدا خرید می‌کند.توزیع: پول هوشمند در اوج قیمت، دارایی خود را به‌تدریج به خریداران دیرآمده می‌فروشد.
فاز دوممشارکت عمومی: تحلیل‌گران تکنیکال روند را تشخیص می‌دهند، قیمت سریع‌تر بالا می‌رود و حجم افزایش می‌یابد.مشارکت عمومی: اخبار منفی آشکار می‌شود و فروشندگان بیشتری وارد بازار می‌شوند.
فاز سومزیاده‌روی: سرمایه‌گذاران خرد با هیجان و ترس از جاماندن می‌خرند و پول هوشمند خارج می‌شود.وحشت: سرمایه‌گذاران خرد با ترس و به هر قیمتی می‌فروشند و پول هوشمند دوباره خرید را آغاز می‌کند.

شناخت این فازها به شما کمک می‌کند جایگاه بازار در روند اصلی را تخمین بزنید. ورود در فاز زیاده‌روی، ریسک خرید در نزدیکی سقف را بالا می‌برد، حتی اگر روند هنوز صعودی به نظر برسد.

اصل چهارم: لزوم تایید شاخص‌ها توسط یکدیگر

اصل چهارم می‌گوید روند وقتی معتبر است که شاخص‌های مرتبط، هم‌جهت با یکدیگر حرکت کنند. منطق داو اقتصادی بود. اگر کارخانه‌ها بیشتر تولید می‌کنند و صنعت رونق دارد، این کالاها باید جابه‌جا شوند و شرکت‌های حمل‌ونقل هم رشد کنند. اگر تولید بالا برود اما حمل‌ونقل رکود داشته باشد، احتمالا کالاها در انبار مانده‌اند و رونق صنعت پایدار نیست.

بر همین اساس، داو روند صعودی را فقط زمانی تایید می‌کرد که میانگین صنعتی داو جونز و میانگین حمل‌ونقل هر دو سقف جدید بزنند. در برخی منابع آمده است که میانگین صنعتی از ۳۰ سهم تشکیل شده است. اگر یکی از دو شاخص سقف تازه بزند و دیگری عقب بماند، این واگرایی هشدار ضعف روند است و سیگنال تاییدشده به حساب نمی‌آید.

معادل امروزی این اصل، مقایسه‌ی دو دارایی یا شاخص هم‌بسته است؛ مثلا سقف تازه‌ی بیت کوین وقتی قابل اتکاتر است که ارزش کل بازار کریپتو هم سقف جدید ثبت کند.

اصل پنجم: نقش حجم معاملات در تایید روند

طبق اصل پنجم، حجم معاملات باید در جهت روند اصلی افزایش و در حرکات اصلاحی کاهش یابد. در روند صعودی سالم، خریداران در موج‌های بالارونده فعال‌ترند و در پولبک‌ها فروشنده‌ی جدی وارد بازار نمی‌شود. اگر حجم در اصلاح‌ها بالا برود، یعنی فشار فروش واقعی شکل گرفته و این افزایش، هشدار تضعیف روند است.

مثالی با اعداد فرضی: فرض کنید سهمی در موج صعودی با میانگین حجم روزانه‌ی ۵۰۰ هزار سهم از ۱۰۰ به ۱۲۰ تومان می‌رسد و در پولبک بعدی با حجم ۲۰۰ هزار سهم تا ۱۱۲ تومان برمی‌گردد. این الگو با تئوری داو سازگار است. اما اگر حجم همان پولبک به ۷۰۰ هزار سهم برسد، تصویر عوض می‌شود و احتمال ادامه‌ی روند کمتر است.

دقت کنید که حجم در این نظریه نقش تاییدکننده دارد و به‌تنهایی سیگنال صادر نمی‌کند. تبدیل این تایید به نقطه‌ی ورود و خروج، موضوع استراتژی معامله بر اساس حجم است.

اصل ششم: تداوم روندها تا زمان صدور سیگنال بازگشتی قطعی

اصل ششم می‌گوید روند موجود تا زمانی ادامه دارد که سیگنال بازگشتی قطعی صادر شود. این اصل شباهت زیادی به قانون اول نیوتن دارد. جسم متحرک به حرکت خود ادامه می‌دهد تا نیرویی خارجی آن را متوقف کند. در بازار هم روند اصلی تا وقتی شواهد کافی برای تغییر آن جمع نشود، جهت خود را حفظ می‌کند.

اصلاح‌های ثانویه گاهی عمیق و تند هستند و از نظر ظاهری با شروع روند جدید فرقی ندارند. معامله‌گری که هر افت شدید را پایان روند صعودی بداند، بارها در کف اصلاح می‌فروشد و ادامه‌ی حرکت را از دست می‌دهد.

به همین دلیل نظریه داو به‌جای پیش‌بینی زودهنگام نقطه‌ی بازگشت، صبر برای تایید ساختاری را توصیه می‌کند. پیش از نتیجه‌گیری درباره‌ی تغییر روند، شناخت الگوهای بازگشتی هم کمک می‌کند تشخیص دقیق‌تری داشته باشید.

قیمت پایانی و محدوده‌های رنج در نظریه داو

در نظریه داو فقط قیمت بسته‌شدن (قیمت پایانی) معتبر است و نوسانات میان‌روزی ملاک تصمیم‌گیری قرار نمی‌گیرد. دلیل آن ساده است. قیمت پایانی نتیجه‌ی جمع‌بندی همه‌ی خریداران و فروشندگان در طول جلسه است، درحالی‌که حرکات میان‌روزی ممکن است با چند سفارش بزرگ یا خبر لحظه‌ای ایجاد شوند و تا پایان روز از بین بروند.

نکته‌ی دوم به محدوده‌های رنج یا خط داو مربوط است؛ دوره‌هایی که قیمت چند هفته در محدوده‌ای باریک و افقی نوسان می‌کند. داو این وضعیت را مرحله‌ی تعادل میان عرضه و تقاضا می‌دانست و توصیه می‌کرد تا شکست محدوده صبر کنید، چون جهت شکست، جهت حرکت بعدی را نشان می‌دهد. روش وایکوف هم دقیقا روی رویدادهای درون همین محدوده‌ها تمرکز می‌کند.

کاربرد امروزی این دو نکته در تحلیل تکنیکال و پرایس اکشن روشن است. شکست سطح را با بسته‌شدن کندل بیرون از محدوده تایید کنید و عبور سایه‌ی کندل از سطح را شکست معتبر ندانید.

نحوه شناسایی سیگنال‌های خرید و فروش در تئوری داو

توالی چهارمرحله‌ای سیگنال خرید در تئوری داو از کف تا شکست سقف رالی

سیگنال خرید یا فروش در تئوری داو توالی چندمرحله‌ای از سقف‌ها و کف‌هاست که تغییر ساختار روند را تایید می‌کند و هیچ‌وقت با یک کندل منفرد صادر نمی‌شود. روند صعودی یعنی سقف‌ها و کف‌های بالاتر و روند نزولی یعنی سقف‌ها و کف‌های پایین‌تر؛ هر سیگنال لحظه‌ای است که این ترتیب به‌طور قطعی عوض شود.

سیگنال خرید پس از شکست سقف رالی

  1. تشکیل کف در روند نزولی: قیمت در ادامه‌ی روند نزولی کفی تازه می‌سازد و فشار فروش کم‌کم ضعیف می‌شود.
  2. رالی ثانویه: قیمت از این کف برمی‌گردد و موجی صعودی شکل می‌گیرد که سقف آن را سقف رالی می‌نامیم.
  3. پولبک بالای کف قبلی: قیمت دوباره اصلاح می‌کند، اما این بار بالاتر از کف مرحله‌ی اول متوقف می‌شود و نخستین کف بالاتر ساخته می‌شود.
  4. شکست سقف رالی و تایید دو شاخص: قیمت پایانی بالای سقف رالی بسته می‌شود و شاخص یا دارایی هم‌بسته هم سقف مشابه خود را می‌شکند؛ افزایش حجم معاملات در این شکست، سیگنال را قوی‌تر می‌کند.

در برخی منابع، حداقل حرکت حدود سه درصد نسبت به آخرین کف یا سقف برای معتبر شمردن رالی و پولبک ذکر شده است. این عدد را نقطه‌ی شروع آزمون بدانید و آن را تنظیم بهینه یا قاعده‌ی قطعی فرض نکنید، چون نوسان هر بازار متفاوت است. درک دقیق مفهوم پولبک در مرحله‌ی سوم، کلید تشخیص درست این سیگنال است.

مثال با قیمت‌های فرضی

قیمت‌های زیر کاملا فرضی‌اند. دارایی در روند نزولی تا ۸۰ دلار پایین می‌آید، سپس تا ۹۰ دلار رالی می‌کند و در پولبک بعدی روی ۸۴ دلار، بالاتر از کف ۸۰ دلاری، می‌ایستد. وقتی کندل روزانه بالای ۹۰ دلار بسته شود و شاخص هم‌بسته هم سقف رالی خود را رد کند، سیگنال خرید تئوری داو صادر شده است و آخرین کف معتبر، یعنی ۸۴ دلار، مرجع قرار دادن حد ضرر است.

سیگنال فروش پس از شکست کف اصلاحی

  1. سقف بازار صعودی: قیمت در ادامه‌ی روند صعودی سقفی تازه می‌سازد.
  2. اصلاح: قیمت از این سقف پایین می‌آید و کفی می‌سازد که کف اصلاحی نام دارد.
  3. رالی ضعیف زیر سقف قبلی: قیمت دوباره بالا می‌رود، اما پیش از رسیدن به سقف مرحله‌ی اول متوقف می‌شود و نخستین سقف پایین‌تر شکل می‌گیرد.
  4. شکست کف اصلاحی در هر دو شاخص: قیمت پایانی زیر کف اصلاحی بسته می‌شود و شاخص هم‌بسته هم کف مشابه خود را می‌شکند.

در اینجا هم برخی منابع حرکت حدود سه درصد را آستانه‌ی معتبر بودن اصلاح و رالی می‌دانند و این عدد فقط نقطه‌ی شروع آزمون است. شکستن کف اصلاحی در عمل همان شکست سطح حمایت است که پیش‌تر خریداران از آن دفاع می‌کردند.

این سیگنال تاخیر ذاتی دارد. تا زمانی که سقف پایین‌تر و شکست کف اصلاحی کامل شود، بخشی از افت قیمت اتفاق افتاده است و معامله‌گر آن بخش را از دست می‌دهد. این هزینه‌ای است که تئوری داو در ازای کاهش سیگنال‌های کاذب می‌پردازد.

ترکیب تئوری داو با پرایس اکشن و فیبوناچی

سه مرحله ترکیب تئوری داو با پرایس اکشن و فیبوناچی برای ورود در روند اصلی

ترکیب تئوری داو با پرایس اکشن و فیبوناچی یعنی جهت و ساختار روند را از داو بگیرید و زمان و محل ورود را با دو ابزار دیگر انتخاب کنید. داو به شما می‌گوید روند اولیه صعودی است یا نزولی، اما نمی‌گوید دقیقا کجا وارد شوید؛ این کاستی را تحلیل پرایس اکشن با خواندن رفتار کندل‌ها در سطوح کلیدی جبران می‌کند.

  1. تعیین جهت با داو: با سقف‌ها و کف‌های بالاتر و تایید شاخص هم‌بسته، بررسی کنید که ساختار روند اولیه صعودی باشد و فقط به دنبال خرید باشید.
  2. سنجش پولبک ثانویه: وقتی اصلاح ثانویه شروع شد، با فیبوناچی اصلاحی ناحیه‌های احتمالی توقف پولبک را مشخص کنید و منتظر بمانید تا در یکی از این ناحیه‌ها الگوی کندلی بازگشتی بسته شود.
  3. تعیین حد ضرر: حد ضرر را زیر آخرین کف معتبر داو بگذارید، چون شکست آن کف یعنی ساختار روند صعودی دیگر برقرار نیست.

هیچ سطح فیبوناچی به‌تنهایی بهینه یا قطعی نیست و ارزش آن فقط وقتی معنا دارد که با واکنش قیمت در همان ناحیه همراه شود.

مثال با اعداد فرضی

اعداد این مثال فرضی‌اند. دارایی در روند اولیه‌ی صعودی از کف ۱۰۰ به سقف ۱۴۰ دلار رسیده و اکنون اصلاح می‌کند. قیمت در محدوده‌ی ۱۲۴ دلار، که با یکی از سطوح اصلاحی فیبوناچی هم‌پوشانی دارد، کندل پوشای صعودی بسته می‌شود. ورود در این ناحیه انجام می‌شود و حد ضرر طبق مرحله‌ی سوم زیر کف معتبر ۱۰۰ دلاری قرار می‌گیرد. حد ضرر زیر کف پولبک نزدیک‌تر است و زیان احتمالی کمتری دارد، اما چون این کف هنوز کف معتبر داو نیست، احتمال خروج زودهنگام با آن بیشتر است.

کاربرد تئوری داو در تحلیل بازار ارزهای دیجیتال

تئوری داو در ارز دیجیتال با چند تعدیل ساده قابل استفاده است. روند اصلی بازار معمولا از روی نمودار بیت کوین تشخیص داده می‌شود، چون بیشتر آلت‌کوین‌ها از جهت آن پیروی می‌کنند. اصل تایید شاخص‌ها هم به این شکل ترجمه می‌شود که سقف تازه‌ی بیت کوین وقتی معتبرتر است که آلت‌کوین‌های بزرگ یا ارزش کل بازار هم هم‌زمان سقف جدید بزنند.

حجم معاملات در کریپتو نیز همان نقش تاییدکننده را دارد، با این تفاوت که حجم میان صرافی‌های مختلف پراکنده است و بهتر است به داده‌ی تجمیعی یا صرافی‌های پرحجم تکیه کنید. چون این بازار ۲۴ساعته است و قیمت پایانی رسمی ندارد، بسته‌شدن کندل روزانه را جایگزین قیمت پایانی بدانید و شکست‌ها را با آن بسنجید؛ این قاعده در تحلیل تکنیکال ارزهای دیجیتال هم مبنای تایید شکست است.

برخی تحلیل‌گران معتقدند رشد بیت کوین در سال ۲۰۱۷ و افت پس از اوج آن، با رشد اولیه، مشارکت عمومی و سقوط بعدی، با فازهای داو هم‌خوانی داشت. با این حال، نوسان بالای کریپتو شکست‌های کاذب زیادی می‌سازد و استفاده از اهرم، زیان این سیگنال‌های نادرست را چند برابر می‌کند؛ پس حد ضرر و حجم معامله را متناسب با سرمایه‌ی خود تنظیم کنید.

چالش‌ها و محدودیت‌های تئوری داو در بازارهای مالی امروزی

تئوری داو برای زمانی طراحی شد که بازار ساختار ساده‌تری داشت و همین موضوع در کاربرد امروزی آن چند محدودیت مشخص ایجاد می‌کند:

  • تاخیر سیگنال: تایید روند پس از شکل‌گیری چند سقف و کف انجام می‌شود و بخشی از حرکت پیش از سیگنال از دست می‌رود.
  • نبود نقطه‌ی ورود دقیق: این نظریه جهت را نشان می‌دهد اما برای ورود و خروج، ابزار مکمل لازم است.
  • ذهنی‌بودن تشخیص فاز: مرز میان فاز انباشت و مشارکت عمومی، یا اصلاح ثانویه و بازگشت روند، برای تحلیل‌گران مختلف یکسان نیست.
  • ناکارآمدی در بازار رنج: در محدوده‌های خنثی، سقف‌ها و کف‌ها ترتیب روشنی ندارند و سیگنال‌های متناقض زیادی صادر می‌شود.
  • نادیده‌گرفتن عوامل بنیادی: تمرکز کامل بر قیمت باعث می‌شود تغییرات اقتصادی و تحلیل بنیادی دارایی دیر وارد تصمیم‌گیری شوند.

در برخی منابع، روند نزولی شاخص نزدک در سال ۲۰۲۲ نمونه‌ای ذکر شده که تاخیر تایید بازگشت روند، شناسایی نقاط ورود را برای تحلیل‌گران دشوار کرد. به همین دلیل بهتر است این نظریه را در کنار سایر روش‌های تحلیل تکنیکال به کار ببرید.

تئوری داو امروز چه جایگاهی در تحلیل تکنیکال دارد؟

تئوری داو امروز ابزار تشخیص جهت و ساختار روند است و برای زمان‌بندی دقیق معامله طراحی نشده است. در تحلیل تکنیکال امروزی، نقش آن تعیین چارچوب روندی است که ابزارهای دقیق‌تر درون آن به کار می‌روند.

بهترین استفاده از نظریه داو این است که جهت بازار را با آن تعیین کنید، ورود را با واکنش قیمت در سطوح کلیدی انتخاب کنید و حد ضرر را زیر آخرین کف یا بالای آخرین سقف معتبر بگذارید. اجرای این روش بدون مدیریت ریسک کامل نیست، چون هیچ سیگنالی قطعی نیست و حتی سیگنال‌های تاییدشده هم گاهی شکست می‌خورند. پیش از هر معامله، میزان ریسک هر پوزیشن را نسبت به کل سرمایه‌ی خود مشخص کنید.

چارت فراز

سوالات متداول

۴ سوال

۱. شاخص‌های اصلی مورد استفاده چارلز داو چه بودند؟

چارلز داو از دو میانگین استفاده می‌کرد. میانگین صنعتی رونق بخش تولید را نشان می‌داد و میانگین حمل‌ونقل (که در ابتدا بیشتر از سهام شرکت‌های راه‌آهن تشکیل می‌شد) جابه‌جایی کالا را. هم‌جهتی این دو، معیار او برای سلامت اقتصاد و اعتبار روند بود.

۲. تفاوت تئوری داو با امواج الیوت چیست؟

تئوری داو روند را از ترتیب سقف‌ها و کف‌ها و تایید شاخص‌ها تشخیص می‌دهد و ادعای پیش‌بینی تعداد یا اندازه‌ی موج‌ها را ندارد. امواج الیوت روی همین پایه بنا شده، اما حرکت بازار را به الگوی موجی مشخص با قواعد شمارش تقسیم می‌کند و برای پیش‌بینی ادامه‌ی مسیر به کار می‌رود. به همین دلیل، تحلیل الیوت ذهنی‌تر است و تحلیل‌گران مختلف گاهی شمارش متفاوتی از یک نمودار دارند.

۳. آیا تئوری داو در بازار فارکس هم کاربرد دارد؟

بله، اصل سقف‌ها و کف‌ها و تداوم روند در جفت‌ارزها هم قابل استفاده است، هرچند مانند هر بازار دیگری سیگنال کاذب هم می‌دهد. در فارکس حجم متمرکز واقعی در دسترس نیست و معامله‌گران معمولا از حجم تیک یا داده‌ی بروکر استفاده می‌کنند. برای اصل تایید هم می‌توانید جفت‌ارزهای هم‌بسته، مثلا دو جفت‌ارز که یک ارز مشترک دارند و در گذشته هم‌جهت حرکت کرده‌اند، را با هم مقایسه کنید.

۴. تئوری داو در چه تایم‌فریمی بهتر جواب می‌دهد؟

این نظریه برای روندهای بلندمدت طراحی شده و در تایم‌فریم‌های روزانه و هفتگی سیگنال‌های پایدارتری می‌دهد. در تایم‌فریم‌های کوتاه‌تر هم قابل استفاده است، اما نویز روندهای جزئی بیشتر می‌شود و شکست‌های کاذب افزایش می‌یابد. روش رایج این است که جهت روند را در تایم‌فریم بالاتر تعیین کنید و ورود را در تایم‌فریم پایین‌تر بیابید.
1 بازدید کننده
این مطلب چقدر مفید بود؟
اشتراک گذاری در

من انیس مسکینی هستم و به عنوان مدیر محتوای وب‌سایت فراز فعالیت می‌کنم. بیش از هفت سال است که به عنوان تریدر و تحلیلگر در بازارهای مالی حضور دارم و تمرکز اصلی من روی رصد دقیق مارکت، شکار فرصت‌های معاملاتی و تحلیل سناریوهای اقتصادی است. هدف من این است که پیچیده‌ترین مفاهیم بازار را به محتوایی ارزشمند و کاربردی تبدیل کنم تا مخاطبان بتوانند با اتکا به دانش که بهترین اهرم در سرمایه‌گذاری است، تصمیمات دقیق‌تری بگیرند؛ چرا که باور دارم یک محتوای عالی دقیقا مانند یک ترید موفق، باید در بهترین زمان ممکن بالاترین بازدهی را ایجاد کند. در کنار تحلیل و مدیریت محتوا، شیفته‌ی ایده‌پردازی خلاقانه و کشف زوایای پنهان و کم‌تر دیده‌شده‌ی بازارهای مالی هستم.

ثبت نظر

نظر خود را با ما درمیان بگذارید.

نظرات بدون دیدگاه